Os impulsos (3) que chegan ao coordinador, proviñentes dos sentidos e da memoria, son transformados en representacións, procesándose estas estruturas de percepción e evocación a fin de elaborar respostas eficaces no traballo de equilibrar aos medios interno e externo. Así, por exemplo, mentres unha ilusión é unha elaboración-resposta ao medio interno, un desprazamento motriz é un movemento-resposta ao medio externo, ou no caso das representacións, unha ideación levada a ninveis sínicos é outro tipo de representación-resposta ao medio externo. Por outra banda, calquera representación que se poña no campo de presenza do coordinador suscita cadeas asociativas entre o obxecto e o seu copresenza. Así, mentres o obxecto é apresado con precisión de detalle no campo de presenza, no campo de copresenza aparecen relacións doutros obxectos non presentes pero vinculados con el. Advertese a importancia que teñen os campos de presenza e copresenza na traducción de impulsos, como no caso da tradución alegórica na que moita materia prima provén de datos chegados á copresenza vixílica.
É importante un estudo dos impulsos polo particular traballo que o coordinador realiza coas representacións. Duas son as vías posibles: a abstractiva, que opera reducindo a multiplicidade fenoménica aos seus caracteres esenciais, e a asociativa, que estrutura as representacións sobre a base de similitude, contigüidade e contraste.
Sobre a base destas vías de abstracción e de asociación, estrutúranse formas, que son nexos entre a conciencia que as constitúe e aqueles fenómenos do mundo obxectal aos cales están referidas.
